Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2009

...και ο πλους συνεχίζεται...

Το Un Petit Bateau σαλπάρισε ήδη για νέες περιπέτειες στον νέο του χώρο


http://www.mantri.gr/



Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

άπειρο

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Σαλπάραμε για νέες περιπέτειες ...

Το Un Petit Bateau σαλπάρισε ήδη για νέες περιπέτειες στον νέο του χώρο


http://www.mantri.gr/



Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2009

Το σπαράγγι ...

και το χιούμορ του Édouard Manet...
ή όταν οι καλλιτέχνες και οι συλλέκτες-κριτικοί έργων τέχνης, είχαν κέφια ...

Edouard Manet (1832-1883)
Asparagus
1880
Oil on canvas
H. 16.5; W. 21.5 cm
Paris, Musée d'Orsay
gift of Sam Salz, 1959


Το εν λόγω σπαράγγι στον πίνακα είναι τα "ρέστα" του καλλιτέχνη προς τον κριτικό-συλλέκτη όταν ο δεύτερος αγόρασε τον πίνακα με τα σπαράγγια στην τιμή των 800 γαλλικών φράγγων. Ο συλλέκτης ήταν γαλαντόμος και αντί του ποσού των 800 φράγκων πλήρωσε 1000. Η λεπτότητα και η εξυπνάδα του καλλιτέχνη έδωσε την απάντηση στην κίνηση του θαυμαστή του με ένα μικρό σε διαστάσεις πίνακα που παρίστανε αυτή τη φορά ένα και μοναδικό σπαράγγι ζωγραφισμένο όμως με πολύ μεράκι και με την ελευθερία και τον αέρα που έδινε στον χρωστήρα του καλλιτέχνη η αίσθηση ότι ζωγράφιζε κάτι μόνο και μόνο γιατί το έκανε κέφι. Το σημείωμα που συνόδευε τον πίνακα, όταν παραδόθηκε στο συλλέκτη ήταν: "Το ένα που έλλειπε από το δεμάτι"

Και το ένα που έλλειπε από το δεμάτι έγινε το πρώτο βήμα για την απελευθέρωση του Manet, γιατί, για τον Edouard Manet, ο λόγος. (Ο κριτικός τέχνης που ενέπνευσε τον Manet δεν είναι άλλος από τον Charles Ephrussi, Εβραϊκής καταγωγής από οικογένεια τραπεζιτών που κατοικούσε στην Oddesa της Ουκρανίας. Ήλθε στο Παρίσι το 1871 και σύχναζε στα σαλόνια της Mme Émile Straus, της Madeleine Lemaire και της princesse Mathilde.) Ο ρεαλισμός δίνει τη θέση του στον ιμπρεσιονισμό όπου ένα και μοναδικό σπαράγγι απομονώνεται από το δεμάτι για να δώσει όλην την αίσθηση της καθαρότητάς του, όπου αν και ακινητό, είναι εντούτοις ταυτόχρονα, τόσο ζωντανό, θα πει αργότερα ο Georges Bataille!


Από εκείνη τη στιγμή, έγινε συνήθεια στο Manet να ζωγραφίζει έργα μικρά, με σύνθεση από ένα ή δυο-τρία αντικείμενα φρούτα ή λουλούδια, μόνο για το κέφι του, που τα προόριζε ως δώρα σε αγαπημένα του πρόσωπα, παράλληλα με τα μεγάλα του έργα.

Ίσως δεν ήξερε ότι η συγκυρία του πρώτου του έργου με το σπαράγγι θα γεννούσε στις μέρες μας ένα ολόκληρο κίνημα ζωγράφων που έχουν σκοπό την παραγωγή ενός έργου μικρών διαστάσεων καθημερινά. Α painting a day, λέγεται. Σε αυτά τα μικρά εργάκια ο χρωστήρας έχει κέφια ...


Ο πίνακας με τα σπαράγγια ...











λεπτομέρειες από τον μικρό πίνακα με το μοναδικό σπαράγγι


Επί τω έργω : A painting a day από τον Duane Keiser
Γαρίδα & Ψωμί με μαρμελάδα




Musée d'OrsayΤο παρόν άρθρο έχει το ρόλο εισαγωγικού σημειώματος σε προσεχές άρθρο του Πρωτεσίλαου στο blog stavento8 για το μουσείο Orsay. Α! δεν ξέρω, μου το υποσχέθηκε :-)

Καλό Σαββατοκύριακο

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

Ταγγέρη

Δε χρειάστηκε και πολύ μεγάλο ταξίδι για να πάει στην Ταγγέρη ο Σεραφείμ Καρνό, που τον λέγανε πιο σύντομα Σερά ο Σημαδεμένος. Πέρασε στην Ισπανία απ’ το Περινιάν, ρεμπέλεψε κάμποσο στις επάνω πολιτείες, ίσα ίσα μέχρις ότου να ξεχαστεί η «δουλειά», μετά κατηφόρισε με κείνα τα ασπρογάλαζα λεωφορεία το δρόμο της Γκρανάντας, πήρε μιαν αναπνοή στο Μορτίλ, ήρθε στη Μαλάγκα, με τα στημένα βαρελόκρασα στην προκυμαία και την ιστορία των Μαυριτανών της πάνω citadelle du dιsert (pastel)Claude TEXIER pastelliste στο κάστρο του λόφου κι απ’ την Αλγεθίρα, την καρδιά της Τζιμπράλτας, μπήκε «τούκου τούκου» σ’ ένα ψαροκάικο με μοτόρι κι ήρθε με σύντομη νοτιοδυτική ρότα στην ελεύθερη πόλη.
Πριν σημαδευτεί ο Σερά Καρνό αλήτευε στην Κανεμπιέρα της Μαρσίλιας, από κάτω το Βιέ-Πορ και τη θαμπή Λεωφόρο της Δημοκρατίας, μέχρι επάνω το τέρμα του τράμ, πούλαγε όλων των ειδών τις αρλούμπες στα πεζοδρόμια του Καφέ Γκλασιέ, έκανε τον οδηγό στους περίεργους που τρέχανε με τις πασαρέλες στο νησάκι του Μόντε Κρίστο ή σκαρφαλώνανε με το φενικυλαίρ στην Παναγία της Γκαρντ, είτε ξεφώνιζε πίσω απ’ την πλατεία του Ταχυδρομείου στις «Φετ Φοραίν» που παρουσιάζανε θαύματα, σκοποβολές, παιχνίδια και σκανδαλιστικά θεάματα. Ο Σερά ήτανε ένα καλό παιδί, χωρίς μουστάκι, προσπαθούσε να κρατηθεί τίμιο, πήγε φαντάρος και φόρεσε τη γαλάζια στολή, έπιασε σαν βέρος Μαρσεγιέζος κοκοβιούς με την πεταχτή και αγαπητικές με τη γοητεία του κι ονειρευότανε ένα καπνοπωλείο, να ‘βαζε λέει την ταμπέλα του «Μπυρώ ντε Ταμπά Σεραφείμ Καρνό», να ‘πινε τ’ άσπρα Περιέ του και να έτρεχε τις Κυριακές στα φούτμπωλ μ’ ένα μπερέ μπάσκικο στο κεφάλι.
Το καράβι που κουβάλαγε τα μεγάλα του πεπρωμένα λεγότανε "Βίκινγκ" κι ήρθε με νορβηγέζικη σημαία ν' αράξει στο λιμάνι. Έτυχε, λοιπόν, ο Σεραφείμ να 'χει βγει παγάνα για μεροκάματο, φύσαγε και κείνος ο Μιστράλ που σηκώνει τις τσίγκινες στέγες, ξεραΐλα είχε πέσει στην πιάτσα, και λόγω αψιλίας έμπλεξε ο Σεραφείμ με τον Νορβηγέζο. Πέρασε τα λαθραία, ολόκληρο ένα πακέτο, το παρέδωσε στους Κορσικανούς των κάτω καφενέδων, πήρε το παραδάκι, άνοιξε τα μάτια του. Καλή δουλειά να βγάζεις δέκα και δεκαπέντε χιλιάρικα με μια βόλτα στο λιμάνι. Ο Σερά μπήκε στο γκεζί.
Η Μαρσίλια, το Παρίσι, η Λυών, όλες οι μεγάλες φραντσέζικες πολιτείες, "δουλεύουνε" ογδόντα τοις εκατό με τους Κορσικανούς. Είν' όλοι τους, ένα κι ένα παιδάκια, καλοντυμένα, με το πιστόλι στην "από μέσα", με μάτσα τα δεκαχίλιαρα στις τσέπες, μ'όλες τις "γκόμενες" στη διάθεσή τους και έχουνε τα μέσα στις μεγάλες πόρτες. Ο Σερά Καρνό άνοιξε τα μάτια του, είδε τι κορόιδο ήτανε τόσον καιρό και γίνηκε το ένα του μαζί τους. Έκανε τον "ψιλολόγο" στην αρχή, μετά τσακώθηκε με τον Λουτσιάνο κι ο Κορσικανός, θερμοαίματος, τον κάρφωσε με τη νάγια του στ' αριστερό μάγουλο. Ο Σερά δεν άφησε τη δουλειά να περάσει έτσι. Του την έστησε, το πρωί βρήκανε τον Λουτσιάνο με πηγμένα αίματα στο σβέρκο, τον πήγανε στο νεκροτομείο κι η πιάτσα εκτίμησε πολύ το "καλόπαιδο που καθάρισε έξυπνα και αμίλητα". Ο Σερά προβιβάστηκε, απόκτησε διαμέρισμα, έβαλε μέσα βάζα και πίνακες, γίνηκε πια εισοδηματίας κι έπαιρνε πόντους στις καλές δουλειές.
Ένα-δυο χρόνια ο Σερά ο Σημαδεμένος πέρασε ζάχαρη. Όμως, τότε που βρέθηκε σε κατάσταση ανυπαρξίας ο κύριος Ντυλέν -αγοραί πωλήσεις πολύτιμων λίθων- και δε βρεθήκανε οι πολύτιμοι λίθοι, η αστυνομία άρχισε να γίνεται ενοχλητική. Ο κύριος Ντυλέν είχε έναν γαμπρό βουλευτή, γράψαν οι εφημερίδες, δημιουργήθηκε σκάνδαλο. Ο Σερά ετοίμασε τα μπαγκάζια του. Ανέβηκε στο Περπινιάν με τη μικρούλα την Πεζώ του, πήρε τις σπανιόλικες στράτες και κατέληξε ότι θα 'τανε σίγουρος στην Ταγγέρη που δε λογαριάζει κανέναν, μια κι είναι ζώνη διεθνής και κει μέσα κάνουνε κουμάντο τρακόσιες αστυνομίες μαζί.
Ο Σερά πέρασε το "Σταίιτ του Γιβραλτάρ" και κατέβηκε στο λιμάνι με τα χαρτιά του εντάξει. Η πολιτεία κοιμότανε μέσα στη μεσημεριάτικη ζέστη, έκανε δηλαδή την κοιμισμένη γιατί η Ταγγέρη δεν κοιμάται ποτέ της, (Pastel) Claude TEXIER pastelliste στις γωνιές οι σαράφηδες ταμπουρωμένοι λέγανε σε ταμπέλες μ' εννιά γλώσσες ότι αλλάζουνε νομίσματα, στο ξενοδοχείο "Μορόκο" του δώσανε καλή κάμαρα και του ετοιμάσανε μπάνιο. Ο Σερά μπήκε στη μπανιέρα μ' ένα αίσθημα σιγουριάς, έβαλε κολόνιες και πατσουλιά, ξυρίστηκε και κατέβηκε να δει τα "κόζα", τι γίνεται, πώς ζει ο κόσμος, πού υπάρχουνε καλές δουλειές και καλά μπουκάλια.
A Market (Pastel) Claude TEXIER pastelliste Η Ταγγέρη είναι η πιο έξυπνη πόλη της Γης. A Market (Pastel) Claude TEXIER pastelliste Δε δείχνει τίποτα από τη βρωμιά της και μόλο που 'ναι γεμάτη αραπάδες, ακόμα κι η φρουταγορά της είναι τεφαρίκι καθαριότητας.








Market atmosphere (Pastel) Claude TEXIER pastelliste 'Ολες οι φυλές του Ισραήλ περπατάνε στην Κορνίς και στα σοκάκια της, τα λευκά διοικητικά κτίρια έχουνε μιαν ησυχία νοσοκομείου, Fes' alley (Morocco)Pastel Claude TEXIER  οι κύριοι της Ιντερπολ είναι γελαστοί κι έχουνε κάτι κοιλάρες τόσο αστικές που λες κι είναι ικανές να χωνέψουνε κάθε ατιμία. Κάθε νύχτα μέσα στα καλντερίμια της βρίσκονται πέντ' έξι σκοτωμένοι, όλοι παιδάκια με λαμπρό παρελθόν, σπιούνιοι, δολοφόνοι, λαθρέμποροι, τέτοιοι. Όμως κανένας δε δείχνει να σκοτίζεται για τα γεγονότα κι οι εφημερίδες τα γράφουνε στα ψιλά, λες και πρόκειται για ρεκλάμα των κάλων.
Ο Σερά ο Σημαδεμένος ήπιε στα μπαρ, είδε χορούς από Μαροκινές με σημάδια στα μούτρα, έκανε κέφι με ναυτικούς που παίξανε ξύλο και τίποτ' άλλο. Πέντε μέρες και το πήρε απόφαση. Η Ταγγέρη δεν κάνει φράγκο, θα καθόταν εδώ μέχρι να 'ρθουνε τα καλά νέα και θα ξαναγύριζε στο βασίλειό του στη Μαρσίλια. Είχε στην τσέπη του μπόλικο παραδάκι, τις πέτρες εκείνου του μακαρίτη του Ντυλέν και χώρια που πούλησε την Πεζώ του στην Μπαρτσελώνα. Με τόσα λεφτά θα μπορούσε να κάνει μεγαλεμπόριο μπανάνας ή ν' ανακατευτεί σε καμμιά δουλειά με "ξανθές", όπως λένε στη Γαλλία του το λαθρεμπόριο των αμερικάνικων τσιγάρων. Όμως προτίμησε να κάτσει φρόνιμα, άντε τώρα ν' ανοίγεις παρτίδες σε ξένα χωράφια κι επιτέλους είχε κι αυτός δικαίωμα να "ξεκουραστεί" δυο-τρεις μήνες.
Εκείνο που του 'λειπε του κακομοίρη του Σερά ήτανε η παρέα. Να 'σαι Μαρσεγιέζος και μόνος σου σε κοτζαμ πολιτεία δε γίνεται κι όταν μάλιστα έχεις την τσέπη γεμάτη παραδάκι. Μια παρέα χρειάζεται, γλυκαίνει τη ζωή, τρώει μαζί σου και της ανάβεις και καμμιά σφαλιάρα άμα έχεις τα νεύρα σου. Ο Σερά έψαξε σ' όλη την Ταγγέρη, είδε κάτι κοκκινομάλες Αμερικάνες και σιχάθηκε, είδε σπανιόλες του σκοινιού και του παλουκιού και αηδίασε, είδε ντόπιες και τον έπιασε μυρμηρία. Αυτός ήθελε μια Φραντσεζούλα, από εκείνες που η μυτούλα τους σπαθίζει τον αέρα, που τρώνε σαλιγκάρια με άσπρο κρασί και που σέρνουνε τραγουδιστά την κουβέντα τους.
Eastern day-dreaming (Pastel) Claude TEXIER Η Φραντσεζούλα που ήρθε λεγόταν Μπλανς κι ο διάβολος ξέρει πώς βρέθηκε σε τούτον τον καταραμένο τόπο. Όμως ήτανε τρυφερή και γλυκιά σαν Κρεπ-Συζέτ. Λοιπόν, ο Σερά ο Σημαδεμένος ένιωσε να ξυπνάει μέσα του ο ζαντιγιόμ, ο ευγενής Γάλλος, και της χαμογέλασε και της είπε για την πατρίδα του και την κουβάλησε μαζί του να χορέψουνε απαράλλακτα, όπως θα ‘κανε αν βρισκότανε στη Μασσαλία του.
Τη νύχτα, αργά όπως έβγαινε λειψό απ’ αριστερά το φεγγάρι, ο Σερά κάθισε μαζί της στη βεράντα. Το γκαρσόνι έφερε ένα μπουκάλι σαμπάνια ροζέ από εκείνη που πίνουν οι Νότιοι Γάλλοι, ο κήπος μύριζε τζαντζαμίνι, πέρα μακριά η θάλασσα έγραφε με σκούρο ασημί τις σπληάδες της. Ο Σερά πήρε το χέρι της στο δικό του κι είπε ένα σωρό τρυφερές κουβέντες μια αράπικη μουσική έκλαιγε μακρόσυρτη κι ενοχλητική. Όλα ήτανε αριστούργημα.
Όλες οι Μπλανς του κόσμου είναι ίδιες και εφαρμόζουνε το ίδιο σύστημα. Πρώτα ακουμπάνε το κεφάλι τους στον ώμο κάποιου Σερά, μετά αναστενάζουνε και δείχνουνε διαθέσεις να δακρύσουνε, πιο μετά κάνουνε τις δύσκολες και τις δυστυχισμένες. Τούτη εδώ η Μπλανς σερβίρισε μιαν ιστορία γεμάτη ψέματα, γιατί έτσι πλαστήκανε οι Σερά και οι Μπλανς από τον καιρό του Παραδείσου. Wine Label (Oil Painting) Madison Moore
Όταν χωρίσανε, το μπουκάλι ήτανε αδειανό από σαμπάνια και οι καρδιές τους γεμάτες έρωτα. Ο Σερά άρχισε να βρίσκει την Ταγγέρη χαριτωμένη. Πριν τον πάρει ο ύπνος άκουσε να λαλάν τα κοκόρια.
Το πρωί μπήκε κάτου από το ντους και ξανακέρδισε τα νεύρα του. Στις φρυγανιές βρήκε την ψυχραιμία του. Μάλιστα. Γιατί να μην παντρευτεί; Κάποτε θα παντρευότανε, όλοι οι άντρες καταλήγουνε σ’αυτό το θλιβερό συμπέρασμα. Αντί να γυρίσει στη Μασσαλία και να ξαναρχίσει τις δουλειές με τα παιδιά, θα μπορούσε ν’ανέβει σε καμιά πόλη βορινή και ν’ ανοίξει το καπνοπωλείο του. Θα σκάρωνε και τίποτα απογόνους που θα τους δίδασκε ηθικές αρχές, καλήν ανατροφή και καθολικά τροπάρια. Λεφτά είχε, και κείνες οι πέτρες του κυρίου Ντυλέν φτάνανε για ένα έντιμο μέλλον. Ο Σερά άρχισε να γίνεται τίμιος, ήτανε το πρώτο σημάδι κατάπτωσης και γηρατειών. Τίμιοι γίνονται όσοι δεν έχουνε το θάρρος να κάνουνε ατιμίες και τίμιοι φαίνονται όσοι έχουνε την εξυπνάδα να κρύβουνε τις ατιμίες τους.
Ο Μαρσεγιέζος πέταξε τον Σερά τον Σημαδεμένο στα σκουπίδια και πήρε ένα ύφος «κυρίου Σεραφείμ Καρνό». Πήρε κι ένα μπουκέτο λουλούδια άσπρα σαν την αγνότητα και την περίμενε στο σαλόνι. Όταν την είδε να ‘ρχεται πεταχτή σαν πουλάκι, γίνηκε ρομαντικός.
-Το σκέφτηκα, είπε. Θέλεις να παντρευτούμε;
Όλες οι Μπλανς κολακεύονται όταν τους προτείνει κάποιος Σερά γάμο. Τούτη δω η Μπλανς δάκρυσε. Ήτανε από άρνηση.
-Όχι Σεραφείμ, απάντησε. Πέρασα πολλή δυστυχία. Δεν έχω να σου προσφέρω τίποτα. Πώς θα ζήσουμε;
Ο Σερά ο Σημαδεμένος ξύπνησε μέσα στο μεσιέ Σεραφείμ Καρνό και του ‘δωσε θάρρος.
-Έχω εγώ, είπε. Θ’ ανοίξουμε ένα μαγαζί στη Νάντη, στη Λίλη, στο Μπορντώ, όπου σ’ αρέσει.
Κατέβασε τα μάτια της και μια βδομάδα αργότερα τα’ άνοιξε γεμάτα έκπληξη να θαυμάσει τις πολύτιμες πέτρες του μνηστήρα της. Ο Σερά καμάρωνε.
-Όλες μου τις οικονομίες τις έντυσα σε πολύτιμες πέτρες. Έκανα μεγάλες δουλειές στην Αφρική. Τώρα βαρέθηκα πια.
Η Μπλανς δε μίλησε. Μόνο του ‘σφιξε το χέρι.
Το ίδιο απόγευμα, ένας κύριος κομμάτι στεγνός έσφιγγε και τα δυο χέρια του Σερά του Σημαδεμένου. Τα ‘σφιγγε με χειροπέδες. Ο κύριος ήτανε της Ιντερπόλ. Πλάι του στεκόταν η Μπλανς.
-Με συγχωρείς, Σερά. Είμαι κι εγώ της αστυνομίας. Έπρεπε να βρούμε τις πέτρες Ντυλέν.
Ο Σερά δε μίλησε. Ο νόμος του παιχνιδιού είν’ έτσι: «Κέρδη και ζημίαι». Μόνο αργότερα, στις φυλακές της Τουλών, άνοιξε την καρδιά του.
-Δε με νοιάζει που μ’ έπιασε. Με νοιάζει που μου ‘κανε τσιριμόνιες να την πατρευτώ. Δεν ήθελε, λέει, το γάμο. Πώς δεν ήθελε, αφού ήτανε γυναίκα αυτουνού του τράγου που μ’ έπιασε;
Κι έσπαζε το κεφάλι του να καταλάβει. Σαν να είναι ποτέ δυνατόν οι Σερά να καταλάβουν τις Μπλανς του κόσμου τούτου!
Νίκος Τσιφόρος


Από την ταινία "Χαμένοι Άγγελοι" του Νίκου Τσιφόρου (παραγωγής 1948-49) εμφανίζεται ο Μανώλης Χιώτης με τρίχορδο μπουζούκι, συνοδεία λαϊκής ορχήστρας και ερμηνεύει μαζί με τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Ανδρέα Σπαγγαδώρο τη συνθεσή του "Εσυ είσαι η αιτία που υποφέρω".

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2009

Ἱππῆς Αριστοφάνη 424 πΧ

Τότε που το ευφάνταστο και πολυμήχανο κωμωδιογραφικό ταλέντο του Αριστοφάνη μετέτρεπε την κωμωδία σε πολιτικό λόγο καυτηριάζοντας την τακτική του δημαγωγού Κλέωνα.
Ο ίδιος υποδυόμενος τον Παφλαγώνα (την καρικατούρα του Κλέωνα) θέλησε να χτυπήσει με τον πιο καυστικό τρόπο τον πολιτικό του αντίπαλο και προσωπικό εχθρό του από τις πολιτικές διαμάχες που είχε προκαλέσει ο 8χρονος Πελοποννησιακός πόλεμος. Ο Αριστοφάνης, φανατικός ολιγαρχικός, υποστήριζε την ειρήνη, ήδη από τα προηγούμενα έργα του, "Αχαρνῆς" και "Βαβυλώνιοι". Υποστηρίζει τους Ἱππῆς, το επίλεκτο στρατιωτικό σώμα των ολιγαρχικών.
Από ότι φαίνεται ο Αριστοφάνης έγραψε τους Ἱππῆς εν βρασμώ γιατί προσπαθεί να κερδίσει έδαφος έναντι του πολιτικού του αντιπάλου Κλέωνα ο οποίος μόλις έχει καταφέρει μία περίλαμπρη νίκη εναντίον των Σπαρτιατών στο νησί Σφακτηρία της Πύλου. Μία νίκη που του την είχαν προετοιμάσει οι δύο στρατηγοί Δημοσθένης και Νικίας (στο έργο Α' και Β' δούλος).
Είναι η πρώτη του κωμωδία, πολιτική σάτιρα, που θίγει ξεκάθαρα πολιτικά πρόσωπα, την υπογράφει με το όνομά του, και καταφέρνει να κερδίσει το πρώτο βραβείο.
Στα επόμενα έργα του, όπως ο "Πλούτος", δεν θα είναι πια τόσο ξεκάθαρος μιας και τα πράγματα στην πολιτική σκηνή γίνονται επικίνδυνα.
Η Αθήνα, την εποχή εκείνη, βγαίνει από έναν πόλεμο και δεν έχει την αίγλη που είχε την εποχή του Περικλή, είναι αδύναμη και εύκολα οι πολίτες της δέχονται την δημαγωγία από τον οποιοδήποτε καταφερτζή.
Τώρα αν ο Κλέωνας ήταν στα αλήθεια δημαγωγός (σχετικές πληροφορίες στα σχόλια) ή παρεξηγημένα του έχει καταλογιστεί αυτή η ετικέτα ίσως να αξίζει να του παραχωρηθεί μια δεύτερη πιο αντικειμενική ματιά, ο ίδιος έδωσε τη ζωή του σε μάχη στην Αμφίπολη, πόλη της Μακεδονίας, ακριβώς δύο χρόνια μετά τους Ἱππῆς. Στην ίδια μάχη σκοτώθηκε κι ο Βρασίδας, ο αρχηγός των Σπαρτιατών.


Αγγειογραφία: τρεις "ιππείς" καθισμένοι στους ώμους ανδρών που παριστάνουν τα άλογα

το αρχαίο κείμενο ...



μετάφραση σε μορφή κειμένου δεν βρήκα :-)

ηχογραφημένη παράστασηαπό μετάφραση του Νίκου Σφυρόερα

Ιππής (1976)
Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή
απολαύστε τον Παντελή Ζερβό
το πρόγραμμα των παραστάσεων που δόθηκαν το 1976 στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, όπου στη σελ 39 υπάρχει αναφορά στην παράσταση "Ἱππῆς"


Κώστας Κοκκάκης (Νικίας), Παντελής Ζερβός (Δήμος), Θόδωρος Σαρρής (Δημοσθένης), Στέλιος Βόκοβιτς (Αλλαντοπώλης), Χορός.
Πρόλογος, πάροδος και πορεία προς τον αγώνα, πρώτος αγώνας, ιαμβική μεταβατική σκηνή, πρώτη παράβαση, ιαμβική συζυγία (μέχρι και την εμφάνιση του Δήμου, περίπου στ. 727)(0:45:41)


Ιαμβική συζυγία (από την εμφάνιση του Δήμου), δεύτερος αγώνας, ιαμβική σκηνή, στάσιμο, δύο ιαμβικές σκηνές, δεύτερη παράβαση, έξοδος (0:40:28)



Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Αλέξης Σολομός
Σκηνογραφία: Γιώργος Βακαλό
Ενδυματολόγος: Γιώργος Βακαλό
Συνθέτης: Σταύρος Ξαρχάκος
Χορογράφος: Ντόρα Τσάτσου-Συμεωνίδου
Μουσική διδασκαλία: Έλλη Νικολαΐδου
Βοηθός σκηνοθέτης: Στέλιος Παπαδάκης
βοηθός μουσικός: Ολυμπία Κυριακάκη-Λουκίσσα


ΔιανομήΔημοσθένης Θόδωρος Σαρρής
Νικίας Κώστας Κοκκάκης
Αλλαντοπώλης Στέλιος Βόκοβιτς
Παφλαγών Γκίκας Μπινιάρης
Δήμος Παντελής Ζερβός
Χορός Χρήστος Πάρλας
Χορός Κώστας Κοσμόπουλος
Χορός Θόδωρος Δημήτριεφ
Χορός Θάνος Δαδινόπουλος
Χορός Χριστόφορος Καζαντζίδης
Χορός Θόδωρος Συριώτης
Χορός Δημήτρης Τσούτσης
Χορός Γιώργος Γεωργίου
Χορός Στέφανος Κυριακίδης
Χορός Κώστας Γαλανάκης
Χορός Αλέξανδρος Αντωνόπουλος
Χορός Μπάμπης Γιωτόπουλος
Χορός Δημήτρης Γεννηματάς
Χορός Κώστας Καγξίδης
Χορός Ναπολέων Ροδίτης
Χορός Γιώργος Κώνστας


ΥΓ. η σωστή γραφή είναι "Ἱππῆς" και όχι "Ἱππεῖς".

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2009

Νεφέλαι του Αριστοφάνη διά χειρός Σουρή

Aς απολαύσουμε την κωμωδία!

Από το αρχαίο κείμενο ...



ή από τη μετάφραση του Σουρή ...



Νεφέλαι (1951) Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή Νεφέλαι (1951)
Εθνικό Θέατρο: Κεντρική Σκηνή


Το πρόγραμμμα της πρώτης παράστασης του 1951.






Zωντανή ηχογράφηση της παράστασης του 1984 του Εθνικού Θεάτρου: Κεντρική Σκηνή
σε μετάφραση Κώστα Βάρναλη.


Πρόλογος, πάροδος, αναπαιστικός διάλογος, αναπαιστικό πνίγος και λυρικός διάλογος, μεταβατική σκηνή, πρώτη παράβαση, ιαμβική σκηνή, ιαμβική συζυγία (μέχρι στ. 881 περίπου).




Ιαμβική συζυγία (από στ. 882), πορεία προς τον αγώνα, πρώτος αγώνας, ιαμβική μεταβατική σκηνή, δεύτερη παράβαση, ιαμβικές σκηνές, ιαμβική σκηνή, δεύτερος αγώνας, τελική ιαμβική σκηνή με έναν εξόδιο αναπαιστικό στο τέλος.



Καλό απόγευμα.



Διανομή
Στρεψιάδης Ιάκωβος Ψαρράς
Φειδιππίδης Δημήτρης Παλαιοχωρίτης
Α΄ Υπηρέτης Μάριος Παπαγεωργίου
Β΄ Υπηρέτης Κώστας Παγώνης
Μαθητής Ορφέας Ζάχος
Σωκράτης Γ. Δάνης
Δίκαιος Λόγος Τάσος Παπαδάκης
Άδικος Λόγος Τάσος Χαλκιάς
Πασίας Θόδωρος Συριώτης
Α΄ Δανειστής Θόδωρος Συριώτης
Β΄ Δανειστής Κώστας Κοκκάκης
Αμυνίας Κώστας Κοκκάκης
Χορός Μαρία Τενίδου
Χορός Πένυ Παπουτσή
Χορός Τζέση Παπουτσή
Χορός Μαίρη Ιγγλέση
Χορός Κάρμεν Ρουγγέρη
Χορός Κατερίνα Μπούρλου
Χορός Έφη Τσαμποδήμου
Χορός Νανά Κακκαβά
Χορός Λίλη Κοκκώδη
Χορός Χριστίνα Θεοδωροπούλου
Χορός Μαργαρίτα Ανθίδου
Χορός Ρίκα Βαγιάνη
Χορός Χριστίνα Βαρζοπούλου
Χορός Μάχη Γεωργίου
Χορός Έρη Γκοδίμη
Χορός Βάνα Ζάκκα
Χορός Έφη Θανοπούλου
Χορός Γεωργία Καλλέργη
Χορός Αμαλία Κυριαζίδου
Χορός Νίκη Μανουσάκη
Χορός Ευδοξία Πεντζάκη
Χορός Σάσα Σοφού
Χορός Ταϋγέτη Μπασούρη
Χορός Ερμιόνη Ταμαρη
Χορός Καλλιόπη Ταχτσόγλου
Χορός Ελένη Τζώρτζη
Χορός Νίκη Τουλουπάκη
Χορός Ράσμη Τσόπελα
Χορός Κορνηλία Φραντζή

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2009

Τώρα που ο θεός Πλούτος βρήκε το φως του ...

... και εγκαταστάθηκε στο ναό της Αθηνάς ...
Μας το είπε ο Αριστοφάνης στην κωμωδία του το 388 π.Χ ...

Ο ΚΑΡΙΩΝ και ο χορός των γεωργών




είναι δυνατόν να γίνει κανείς πλούσιος ... με τίμιο τρόπο; ...

Δηλ, γίνεται με αρχικό κεφάλαιο π.χ. 5000€ και με 50-100 καλές κινήσεις, σε χρόνο π.χ.20 έτη, στα χρηματιστήρια της γης να επιτευχθούν ισάριθμα δεκάρια δηλ. 10% κέρδος σε κάθε κίνηση;





ή ο Αριστοφάνης μας είπε ψέματα και ο Πλούτος δεν βρήκε ποτέ το φως του με ό,τι αυτό συνεπάγεται ;;;


Τον Πλούτο του Αριστοφάνη είχα την τύχη να τον παρακολουθήσω πριν από μερικά χρόνια στο αρχαίο ωδείο της Πάτρας. Φανταστική παράσταση! Χρεμύλος ήταν ο Θανάσης Βέγγος, καταπληκτικός στο ρόλο του, ζωντάνεψε τον αρχαίο χώρο με τις κινήσεις του και το χρώμα της φωνής του, μάγεψε με την παρουσία του το κοινό, η υποκριτική του μπαγκέτα έκανε να λάμψει το ταλέντο όλων των συναδέλφων του ηθοποιών του θιάσου. Κρίμα που μια τέτοια παράσταση χάθηκε χωρίς να βιντεοσκοπηθεί.



ΥΓ. Την απάντηση στο πόσο δύσκολο είναι να γίνουν οι 50-100 επιτυχείς συναλλαγές με κέρδος περίπου 10% μπορούμε να την δούμε στο άρθρο του mc : Momentum?

Ποιός ξέρει; Ίσως, ο πραγματικός πλούτος μας να είναι οι λιγοστές στιγμές πολιτισμού που μπορούμε να ζήσουμε στις κερκίδες ενός θεάτρου κάτω από το φτωχικό φως του φεγγαριού. Κι είναι αυτές οι στιγμές τόσο ακριβές και εύθραυστες που δεν φυλακίζονται μέσα σε κανένα χαρτοφυλάκιο ή θησαυροφυλάκιο ή τραπεζική θυρίδα! Ίσως γιατί τελικά ο Πλούτος πράγματι κατοικεί στο ναό της Αθηνάς, τη θεά της σοφίας και του πολιτισμού.

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2009

Δεν είναι γαζιά ραπτομηχανής ... :-)

Είναι οι κανονικοποιημένες τιμές των ΚΥΠΡ, ΕΤΕ, ΑΛΦΑ, ΤΙΤΚ, ΜΥΤΙΛ και ΟΤΕ ως προς το Γενικό Δείκτη.

... και μας δείχνουν ότι για το διάστημα του πρόσφατου ανοδικού κύματος από 9-3-2009 μέχρι 31-7-2009 η μετοχή που έδωσε τα περισσότερα κέρδη ήταν η ΚΥΠΡ!!! Δεύτερη έρχεται η ΑΛΦΑ και τρίτη η ΕΤΕ με μικρή διαφορά, ενώ ο ΟΤΕ ακολουθεί τελευταίος.

Ο δείκτης που χρησιμοποίησα είναι του mc (τον είχαμε δει και σε παλαιότερο συγκριτικό διάγραμμα -τότε η ETE ήταν η πρωταθλήτρια στα κέρδη με δεύτερη την ΚΥΠΡΟΥ και την ΑΛΦΑ να είναι πολύ κοντά-

Junonia artaxiaΤα χρώματα των γαζιών τα πήρα από την πεταλούδα που βρήκα να λιάζεται πάνω στα βότσαλα της παραλίας ...










Καλό μήνα.

One More Cup of Cofee - Bob Dylan&Emmylou Harris

κέρασμα for the road από τον ApoStel

σκέτος espresso ειδική παραγγελία για το μέλος της παρέας μας ΝίκοΤ :-)

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2009

Αμάν πια αυτή η ΑΜΚ! Αφού η ΕΤΕ γουστάρει να πάει προς τη Λεωφόρο των 20.32€-21.15€

Κι από ό,τι λένε ότι κυκλοφορεί ρευστό στην πιάτσα, γιατί να μην πάει φουλαριστή ντουγρού;
Εγώ ποτέ χατήρι, δεν της χάλασα!


Αφού υπάρχουνε τα τάληρα; Όλο το μήνα ΑΜΚ; Και τί με τα νέα κομμάτια; Και τί με την καλοκαιρινή ραστώνη; Αφού γουστάρει κέρδη δροσερά και ρέμπελα; :-)

Ε! κι αν δεν πάει, τί πειράζει;

Εγώ Μιχάλη Σουγιούλ - Αλέκο Σακελλάριο - Χρήστο Γιαννακόπουλο, ήθελα να βάλω και "Τραμπαρίφα".

Απολαύστε το


Ο ΤΡΑΜΠΑΡΙΦΑΣ - Εύα Στύλ - Νίκος Γούναρης



Καλό Σαββατοκύριακο!!!


Καταπληκτικός ο Evgeni Plushenko, ApoStel!!!


Το ξύλο όπως το έριχναν στον παλιό ελληνικό σινεμά
ΝΤΙΝΟΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ


:-)))

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2009

guru shoes :-)

guru αρκούδα
guru elliottian


guru free style

και
οι extreme εκδοχές τους αντίστοιχα
αρκούδα

elliottian


free style

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2009

Broken diamond ?


ή πώς είναι δυνατόν ένας diamond formation ή ένας σχηματισμός H&S να μην είναι αναγκαστικά ένας σχηματισμός αναστροφής τάσης


στο προηγούμενο ποστ είδαμε έναν diamond formation και H&S. Στο σημερινό βλέπουμε πιθανή μεταστροφή του σχηματισμού σε συνεχιστή της ανοδικής τάσης!

Γιατί όχι; Όλα είναι δυνατά. Σε ένα χαοτικό σύστημα, δεν υπάρχει πρόβλεψη, μόνο κατάλληλος χειρισμός από εμάς της εκάστοτε παρούσας κατάστασης.

Χειρισμοί τύπου ιστιοπλοϊκού σε αγώνες τον Ιούλιο-Αύγουστο, με αντίπαλο τα ισχυρά μελτέμια του Αιγαίου!

ΥΓ. και πάλι κράτησε χαρακτήρα η ισχυρή δοκός δηλ. το κενό τιμών 16.01€-16.45€

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2009

Όλα δείχνουν σκηνικό κορύφωσης 2007 ...


...με διπλή κορυφή
...με diamond formation
...με Head and Shoulders


όλα δείχνουν υποχώρηση τιμών, τουλάχιστον μέχρι τα 14.5€ για αρχή ... και πάντα μιλώντας με πιθανότητες.

(Το εκτός αν, που έλεγα στο προηγούμενο ποστ, συνέβη κι έτσι αποχωρίστηκα τις μετοχές πριν την ΑΜΚ. Εγώ φταίω; Αφού μου έδωσε το 19.80€, να μην το πάρω; Μη φανταστείτε όμως ότι όλες οι κινήσεις μου είναι σωστές κάνω κι εγώ τα λάθη μου :-))

Το σκεπτικό είναι απλό: Με το ρευστό της πώλησης στην παραπάνω τιμή αν υποθέσουμε ότι αγοράζει κανείς στα 16.20€ θα έχει αριθμό κομματιών όσων θα είχε αν έμενε στην ΑΜΚ, με την διαφορά ότι, με αυτόν τον τρόπο, δεν θα βάλει ούτε σεντ παραπάνω κεφάλαιο, μόνο τις προμήθειες.

Καλές βουτιές στην πραγματική θάλασσα, καλές διακοπές σε όλους, κι ας αφήσουμε την ΕΤΕ και το ΧΑΑ να πλανάρουν με τον αυτόματο πιλότο :-)