Αν ήμουν Αθήνα ... θα πήγαινα να δω την ...

Αναδρομική έκθεση για τα ογδοντάχρονα του Βλάση Κανιάρη, στο κεντρικό κτίριο του Μουσείου Μπενάκη, 17/12/08 – 2/3/09.
Η έκθεση τελειώνει σήμερα...
Ο Κανιάρης ανήκει στους σύγχρονους έλληνες καλλιτέχνες που συνέβαλαν ουσιαστικά στον προσανατολισμό της ελληνικής τέχνης προς τα διεθνή εικαστικά δεδομένα.
Στόχος του ήταν πάντα να συλλάβει την πραγματικότητα ως έργο τέχνης και όχι να αναπαραστήσει την πραγματικότητα στο έργο τέχνης.


Πώς θα περιγράφατε την έκθεση στο μουσείο Μπενάκη;
Είναι και δεν είναι έκθεση. Είναι μια πρόταση που αναφέρεται στη συνέχεια που έχει το μουσείο, του οποίου τα εκθέματα ξεκινούν από την αρχαιότητα για να φτάσουν στην πιο πρόσφατη λαϊκή κληρονομιά μας. Η έκθεση προσθέτει απλώς έναν κρίκο, γιατί τα προβλήματα που είχαν οι τότε τα έχουμε κι εμείς. Τοποθέτησα ένα έργο μου μπροστά στον οντά από τη Σιάτιστα. Το ίδιο μετανάστες ήταν τότε, το ίδιο μετανάστες είναι και σήμερα. Κάθε έκθεση είναι ένα στοίχημα, κι ούτε είναι δεδομένο ότι θα πετύχει. Ήταν μια ιδέα του Μάνου Στεφανίδη. Οι εκθέσεις που κάνω θα ήθελα να είναι μια ευκαιρία για συζήτηση και όχι απλώς ένα καλλιτεχνικό γεγονός. Δεν είναι η τέχνη ο στόχος αυτής της ιστορίας. Η τέχνη ενδέχεται. Άλλωστε η ιστορία του έργου τέχνης, όπως υπάρχει στις πολιτισμένες χώρες, δεν με πολυενθουσιάζει ούτε με πείθει. Όλα αυτά τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων που ζουν εκεί δεν έχουν καμία σχέση μ’ αυτό που λέμε εμείς τέχνη, με κάτι την αναπληρώνουν ασφαλώς και πάντως είναι κι αυτοί ευτυχείς και έχουν κι αυτοί τις δυνατότητες του ονείρου. Αυτό είναι ένα πρόβλημα σοβαρό και με οδηγεί στο να μη θεωρώ τα έργα μου έργα τέχνης.

Εναλλακτικά υπάρχει και η έκθεση από 26/02-28/03 εδώ : KALFAYAN GALLERIES
Χάρητος 11, Κολωνάκι


Πηγές : Το Βήμα , LifoLand1 , LifoLand2